anlık

Kafam hâlâ karışık, içim de öyle. Yalan söylemeyeceğim ama şu an çok güzel bir an. Yavaş yavaş kar yağıyor. Her şey o kadar sakin ki… Hayatın o yavaş, dingin ritmi var etrafta. Kendimi bazen ne kadar kötü hissetsem de, deli gibi hissetsem de, delirdiğimi sansam da, bazı anlar insanı gerçekten sakinleştiriyor. Şu an sokaklar çok sessiz. Herkes sakin. Her şey çok tatlı geliyor gözüme. Herkes çok tatlı. Az önce bir köpek gördüm; sahibi onu gezdirmeye çıkarmıştı. Köpeğin çiçek şeklinde bir tokası vardı. Çok tatlıydı, gerçekten çok hoşuma gitti. Bundan yarım saat kadar önce ise hazırlanırken ağlıyordum. Bir anda geliyor bazen, yapamıyorum. Sebebi de belirli bir şeye bağlı değil aslında. Bir insana, bir olaya değil. Daha çok nostalji ve melankoliyle ilgili sanırım. Bazen bütün hayatım gözümün önünden geçiyor. Neden olduğunu bilmiyorum. Bazı şarkıları dinlerken, o nostalji hâlinin içinde tetikleniyor olabilirim. Hâlâ düşündüğüm şeyler var, hâlâ hissettiklerim var. Ama bu anın tadını çıkarmaya çalışıyorum. Çünkü bazı anlar geri gelmiyor. Şu an mesela kar yağmıyor, bitti. Beş ya da on dakika önceye geri dönemiyoruz. Bu yüzden bu an çok kıymetli. Ona sahip çıkmaya çalışıyorum.